مقدمه:
طبابت، کار خداوند است
قرآن کریم، از ابراهیمِ خلیل علیه السلام نقل میکند که فرمود:
دانشنامه احادیث پزشکی، ج 1، ص: 8
[4].« وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ »
و چون بیمار شوم، او (خداوند) شفایم میدهد.
این سخن، بدین معناست که طبابت، کار خداوند متعال است و طبیب واقعی اوست.[ 5] خداوند است که خواصّ درمانی را در
داروها نهاد و در نظام آفرینش، برای هر دردی دارویی آفرید[ 6] و به انسان، استعداد شناخت دردها و داروها و چگونگی درمان
خود، قرار داد، چنان که پیامبران الهی نیز (برای درمان « شافی » و « طبیب » آنها را عنایت کرد و بدینسان، او را مظهر نامهای
بیماریهای جان) مَظهر این نامهای مقدّس هستند
- ۰ نظر
- ۱۱ آبان ۹۵ ، ۲۲:۵۳